۱۴۰۴ بهمن ۲۱, سه‌شنبه

 دقایقی ارتباط برقرار شد و گفت :این غم خود با که بگویم..

بعد از ظهور خامنه ای از پناهگاه، با یک ویدیوی از پیش  ضبط شده چند دقیقه ای،با ظاهری آشفته و لحن صدا و تپق زدن های مکرر ،که فریاد میزد.بلافاصله بعد ار بلند شدن از پای منقل بوده و دستور هر چه باشکوه تر برگزار کردن مراسم بیست و دوی بهمن، که از آن به عنوان مشت محکمی بر دهان دشمنان ملت ( ملت وی یعنی  نیروهای تا دندان مسلح سپاه،پلیس، انتظامی، بسیج، لباس شخصی و حشدالشعبی عراق و..) نام برد.سران همه این تروریست های مکانیسم ترور و وحشت، در جامعه ایران،منطقه و بقیه نقاط جهان،بلافاصله سراغ خانواده های صدها هزار زندانی و مجروحین انقلاب شیروخورشید ایران رفته و بر خلاف روزهای قبل، که برای تحویل بدن های مطهر شهدای ملت ایران، به خانواده ها و ملاقات با فرزندان اسیر و مجروح در زندان،صدها میلیون تا میلیارد ها تومان مطالبه می نمودند .اکنون به دستور فتواگونه یک جنایتکار تمام قرون و اعصاراز ابتدای تاریخ تاکنون ،کاملا ورق برگشته و تحویل اجساد و یا ملاقات با مجروحین و در بند شدگان زندانی،متوقف و موکول، به اقدامی مشروط ،برای خانواده های داغدار شده است. این اقدام مشروط این است: باید همه ( این خانواده های داغدار ) همراه با اعضای خانواده ،از کوچک و بزرگ ،در راهپیمایی بیست و دوی بهمن، شرکت و با گرفتن عکس و فیلم ویدیویی ،به عنوان سند،آن را بعد از پایان مراسم ، در اختیار نیروهای اهریمنی مزبور، کذاشته و بتوانند اجساد عزیزان خود را تحویل گرفته، یا با عزیزان مجروح و زندانی خود ،ملاقات کنند.
و افزود : این غم بزرگ، با که بگویم..

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر