ترامپ بخوبی از رفتارهای ضد و نقیض آنچه از رژیم باقیمانده را ،در نظر دارد.که آخرین تلاش ها، در آخرین روزهای یک رژیم در آستانه فروپاشی را، تداعی میکند. رژیم، زمانی که رهبرش زنده بود وبا بازی های ماکیاولیستی دوجناح  قدرت اش، یعنی اصولگرا و اصلاح طلب، می توانست، حداقل روی سران اروپایی، که آماده پذیرس هم بودند،کلاه بگذارد و با خرید مشروعیت از اروپاییان،سایر قدرت های جهانی، از آمریکا،چین و روسیه و... را نیز  تحت الشعاع قرار دهد.اکنون هم رهبر و هم بازگیری های دو جناح قدرت وی را نیز، از دست داده و دیگر حرف وعمل اش، در جامعه جهانی، خریداری ندارد و در حالیکه خود در خانه شیشه ای نشسته ،به دیگران ( موشک پرانی به پنج کشور شورای همکاری خلیج فارس ) سنگ پرتاب می کند. که همین مسيله، تکلیف نهایی رژیم را، روشن خواهد نمود. چون بخاطر همین است.که صدر اعظم آلمان، با یک چرخش یک صد و هشتاد درجه ای،بستن تنگه هرمز و حملات موشکی رژیم، به اعراب منطقه را ،محکوم می کند و نخست وزیر انگلستان نیز، صدور تروریسم به کشورش را محکوم و تهدید به  در لیست سیاه ترویسم قراردادن سپاه می کند.مکرون برای اولین بار ، دست از جانبداری  رژیم بر می دارد و دیگران نیز همینطور.. آنچه در صحنه ،عده ای را دلخور نموده  به ظاهر شل کن وسفت کن های ترامپ است.اما بررسی اقدامات وی، طی یک سال و اندی گذشته ،در عمل حاکی از این بوده ،که هدف و استراتژی نهایی وی و متحدان اش ،حذف رژیم است و این دو حربه، تاکتیک های وی، برای بیراهه فرستادن حریف و زدن ضربه نهای می باشد.ضربه ای که، به نظر می رسد.این بار کار را تمام خواهد کرد.در نتیجه : اندکی صبر دوست من ،صبح سحر نزدیک است.